169
Paryż

Paryż, Luwr i Tuileries

Paryż, Luwr i Tuileries, litografia barwna i kolorowana , XIX w. autorstwa Charlesa Claude’a Bacheliera. Ze zbiorów Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie [M/2883].

 

W ogrodzie Tuileries, najbardziej centralnie usytuowanym spośród parków miejskich, panował zwykle tłok od wczesnego rana do zmierzchu […] Na słonecznym tarasie północnym wychodzącym na Rue de Rivoli, starsi panowie drzemali w wynajętych fotelach nad wypożyczonymi gazetami. Poniżej na wysypanych żwirem alejkach, damy o taliach jak u osy, w pelerynach z tafty i w aksamitnych sukniach […] przechadzały się wśród krzewów bzu i przyciętych drzew pomarańczy, podczas gdy w grupach młodych mężczyzn opartych o marmurowe posągi dyskutowano o transakcjach na giełdzie lub o ostatnich poczynaniach parlamentu. Na wschodnim krańcu ogrodów w pobliżu pałacu, szeroki rów oddzielał tereny publiczne od tych zarezerwowanych dla rodziny królewskiej […] Główne wejście do pałacu Tuileries było usytuowane po jego wschodniej stronie, a nie po stronie ogrodu. W tym miejscu wysoka żelazna krata oddzielała go od place de Carrousel z jego Łukiem Triumfalnym […] jak wiele ówczesnych przestrzeni miejskich był to obszar niebrukowany, który zmieniał się w grzęzawisko podczas deszczu. Chopin musiał dwukrotnie pozostawiać tam swój powóz, kiedy grał przed rodziną królewską [cyt. za: Atwood, Paryskie…]. 25 lutego 1838 r. w „Revue et Gazette Musicale de Paris” sprawozdanie z koncertu Chopina na dworze Ludwika Filipa w Tuileries „dla intymnego grona słuchaczy”: „Przebogate improwizacje stanowiły główną atrakcję wieczoru”.