003
Mikołaj Chopin

Mikołaj Chopin

Mikołaj Chopin (1771-1844), ojciec Fryderyka

Jan Zamoyski, olej na płótnie, 1969, 297 x 220, rekonstrukcja obrazu olejnego Ambrożego Mieroszewskiego z 1829, na podstawie barwnej reprodukcji zamieszczonej w: Leopold Binental, Chopin w 120-tą rocznicę urodzin. Dokumenty i pamiątki. Warszawa 1930.

Oryginał zaginął ze zbiorami Laury Ciechomskiej w Warszawie w 1939 r.

Zbiory: Muzeum Fryderyka Chopina - Warszawa [M/1179].
 

Eugeniusz Skrodzki [pseud. Wielisław], autor wspomnień i gawęd, syn profesora Uniwersytetu Warszawskiego, znający Fryderyka i jego rodzinę tak wspomina Mikołaja Chopina:

Ojciec, pan Mikołaj, była to postać uroczyście poważna, z pewną wykwintnością w obejściu, cechującą człowieka dobrze wychowanego. [...] Szopenowie trzymali pensję męską; o pomieszczenie w niej dla synów swoich dobijali się ojcowie najlepszych rodzin w kraju. [...] Przyczyną wziętości tej pensji była niezmierna pieczołowitość i dbałość o zdrowie chłopców, dobre ich odżywianie, czystość i moralność, a przy tym dobry kierunek i nadzór naukowy.

Niezwykle korzystne świadectwo Mikołajowi Chopinowi jako pedagogowi wystawił w swych Pamiętnikach Fryderyk Skarbek:

[...] był moralnym i poczciwym człowiekiem, który, poświęciwszy się wychowaniu młodzieży polskiej, nie zakładał sobie nigdy tego, aby ją przekształcić na Francuzów i wpajać w nią zasady we Francji górujące. Szanując Polaków i wdzięczny będąc ziemi i ludziom, między którymi gościnne znalazł przyjęcie i odpowiedni sposób utrzymania życia, wypłacał się im szczerze z obowiązku wdzięczności sumiennym kształceniem ich potomków na użytecznych obywateli. Pod tym czcigodnym nauczycielem, który dozgonnie był najlepszym moim i całej rodziny mojej przyjacielem, otrzymałem najpierwsze moje naukowe usposobienie. [Czartkowski, Jeżewska, s. 7-8].