004
Ludwika Chopin

Ludwika Chopin

Ludwika Marianna Chopin (1807-1855), siostra Fryderyka

Jan Zamoyski, olej na płótnie, 1969, 290 x 215, rekonstrukcja obrazu olejnego Ambrożego Mieroszewskiego z 1829, na podstawie barwnej reprodukcji zamieszczonej w: Leopold Binental, Chopin w 120-tą rocznicę urodzin. Dokumenty i pamiątki. Warszawa 1930.

Oryginał zaginął ze zbiorami Laury Ciechomskiej w Warszawie w 1939 r.

Zbiory: Muzeum Fryderyka Chopina - Warszawa [M/1181].
 

Eugeniusz Skrodzki tak pisze o Ludwice w swoich wspomnieniach:

Najstarsza ze wszystkich sióstr, panna Ludwika, rysami twarzy, konwersacją rozumną, dowcipną, najwięcej przypominała pochodzenie ojca i podobną była do brata. Wyszła ona potem za [Józefa Kalasantego] Jędrzejewicza, profesora prawa i administracji w Instytucie Agronomicznym w Marymoncie. Ile pamiętam, najczęściej grywała na cztery ręce z Fryderykiem, najwięcej oboje mieli zawsze coś do powiedzenia sobie; zdaje się zatem, że nasz wirtuoz do tej starszej siostry jakby najwięcej żywił sympatii. [Czartkowski, Jeżewska, s. 10-11].

Ciężko chory Fryderyk tak pisał do siostry 25 czerwca 1849 r.: Moje Życie. Jeżeli możecie, to przyjedźcie. Słaby jestem i żadne doktory mi tak, jak Wy, nie pomogą. […] Moi przyjaciele i dobrze życzące mnie osoby znajdują najlepszym dla mnie lekarstwem przybycie tutaj Ludwiki… [Sydow, t. 2, s. 301].