063
George Sand

George Sand

 George Sand (1804-1876)

Narcisse-Edmond-Joseph Desmadryl według portretu Auguste’a Charpentiera z 1838, mezzotinta, 1839, 250 x 184.

Zbiory: Muzeum Fryderyka Chopina - Warszawa [M/2094].

 

Amantine-Aurore-Lucile Dupin, baronowa Dudevant – pisarka francuska pisząca pod pseudonimem George Sand. Autorka wielu powieści, dramatów, pism krytycznych i autobiografii Histoire de ma vie. Jej listy, w 25 tomach, wydał we Francji George Lubin. Wieloletnia towarzyszka życia Fryderyka Chopina. Poznali się 5 listopada 1836 r. w Paryżu, w Hotelu Francuskim, w salonie hrabiny Marie d’Agoult i Franciszka Liszta.

[...]dziś jedną z słynności literackich jest p. George Sand czyli Dudevant. Pan Grzymała zjednał mi to poznanie w swym domu. Jest to osoba mała, kształtna, piękna, duże czarne oczy, niewiele mówiąca, lecz zawsze dobrze. Talent w niej pisania rzadki, znajomy wszystkim, życie wolne, niestety! Raczy jednak wierzyć w Boga, nieśmiertelność duszy i przyszłe lepsze życie. Dla młodszych powabna wcale. Oryginalna we wszystkim, nawet w ubiorze; przyszła w arabskim burnusie, to jest w płaszczu kamlotowym białym z kapturkiem, w podobnychże szarawarach; na głowie czarne włosy, prosto zaczesane. [...]; z wszystkimi pełna poufałości i pieszczot; słowem, osobliwsze stworzenie. [19 lipca 1838.] – tak napisał o niej w swoich pamiętnikach Julian Ursyn Niemcewicz. [Chopin na obczyźnie, s. 189]. Bliski związek George Sand z Chopinem trwał 9 lat (1838-1847). W tym czasie spędzili 98 dni na Majorce. W latach 1839-1846 (z wyjątkiem 1840 r.) Chopin spędzał wiele miesięcy w Nohant (letniej posiadłości George Sand), gdzie najwięcej komponował. Wszystko, co w nim było wzniosłe, zachwycające – napisała George Sand – nawet wszystkie jego dziwactwa, czyniły go duszą wybranych towarzystw, toteż dosłownie z rąk go sobie wyrywano, gdyż szlachetność jego charakteru, bezinteresowność, poczucie godności osobistej, jego duma daleka od wszelkiej niesmacznej próżności i bezczelnej reklamy, dystynkcja i delikatność w obejściu czyniły z niego przyjaciela równie miłego, jak godnego zaufania. [Czartkowski, Jeżewska, s. 45-46]. Chopin otrzymał od George Sand bilet z wyznaniem On vous adore, który przechowywał do końca swojego życia. Oboje pozowali E. Delacroix do wspólnego portretu. George narysowała dwa portrety Chopina, dedykowała mu swą powieść La mare au diable. Zachowana korespondencja potwierdza ich wzajemną troskę i oddanie. [...] Chopin obdarzał mnie i, można powiedzieć, honorował taką przyjaźnią, która w jego życiu stanowiła wyjątek. W stosunku do mnie był zawsze taki sam. Nie żywił zapewne wiele złudzeń co do mojej osoby, szacunek bowiem, jaki dla mnie miał, nie podlegał wahaniom. Dzięki temu długo utrzymywała się między nami harmonia. [Czartkowski, Jeżewska, s. 310]. Ostatni raz spotkali się 4 marca 1848 r.