070
Jenny Lind

Jenny Lind

Jenny Lind (1820-1887)

W.C. Wrankmoore, staloryt według P.O.Wernera, XIX w., 160 x 125.

Zbiory: Muzeum Fryderyka Chopina - Warszawa [M/726].

 

Jenny Lind – szwedzka ¶piewaczka (sopran). Debiutowała w 1838 r. w Sztokholmie rol± Agaty w Wolnym strzelcu C.M. Webera; pocz±tkowo była solistk± opery berlińskiej i innych teatrów niemieckich, od 1846 r. ¶piewała w operze wiedeńskiej. Karierę rozpoczęła od partii dramatycznych, największe triumfy osi±gnęła jednak w rolach lirycznych i koloraturowych (Lunatyczka V. Belliniego, Córka pułku G. Donizettiego). Dysponowała znakomit± technik± wokaln±; współcze¶ni okre¶lili j± mianem „szwedzkiego słowika”, jej głosem zachwycał się Fryderyk Chopin w czasie swego pobytu w Londynie, co znajduje odzwierciedlenie w jego korespondencji do rodziny i Wojciecha Grzymały: Panna Lind furorę robi w Londynie. [...] [Sydow, t. 2, s. 207]. Poznałem pannę Lind. Jest to osoba urocza i genialna ¶piewaczka. [Sydow, t. 2, s. 247]. Wczoraj znowu widziałem pannę Lind w Łucji Lammermoor. Bardzo dobrze; wszystkich entuzjazmuje. [Sydow, t. 2, s. 249]. Wracam z włoskiego teatru. J. Lind pierwszy raz tego roku ¶piewała [...]. Dobrzem siedział, więc dobrzem słyszał. Jest z niej Szwed oryginał, nie we zwyczajnym ¶wietle – ale w jakich¶ polarnych zorzach. Ogromny efekt w Somnambuli robi. – Czysto i pewno nadzwyczaj ¶piewa i jej piano jest tak stałe – i równe jak włos. [Sydow, t. 2, s. 244]. [Edynburg] 19 [10] Août 1848 [...] P. Lind była na moim koncercie!!! co niby wiele znaczy dla durniów, bo nigdzie się nie może pokazać, żeby zaraz wszyscy nie lornetowali; a ona żeby nie to, że nigdzie, nawet w towarzystwie wielkim nie ¶piewa, tylko w operze, to by była dla mnie ¶piewała, jak mi p. Grote mówiła. Ale ani mi się ¶niło j± prosić, chociaż dobra dziewczyna i jeste¶my z sob± doskonale. Jest to jeszcze co¶ innego jak inne. Można by to nazwać skandynawsk± strun±, inna zupełnie natura od południowej, np. Pauliny Viardot. Nieładna, ale miła u siebie, na scenie nie zawsze mi się podoba, ale w Somnambuli od ¶rodka drugiego aktu jest najkompletniej piękna pod wszystkimi a wszystkim i względami, jako aktorka i ¶piewaczka. [Sydow, t. 2, s. 267].

Jenny Lind od 1849 r. wycofała się ze sceny operowej - występowała już tylko na estradach koncertowych.